Warme zomeravonden

Het einde van de maand augustus 2020 is in zicht. Deze maand is dankzij de zeer lange hittegolf volgens de deskundigen de op één na warmste augustus ooit gemeten. Alleen in 1997 schijnt het iets warmer te zijn geweest. Voor degene die op het moment van de hittegolf de vakantie achter de rug hadden, kon ik me voorstellen dat het op het werk afzien was. Behalve dan de boeren. Die hebben profijt gehad van het mooie weer. Eindelijk kregen ze het graan van het land. Gelukkig zijn de meeste landbouwvoertuigen voorzien van airco. Het werk op het land ging dan ook onverminderd hard door. Achteraf bleek dat ik mijn vakantie dit jaar erg goed had gepland. Mijn vakantie begon namelijk op de eerste dag van de hittegolf. Ik heb dus volop van het mooie en vooral erg warme weer en de oogsttijd kunnen genieten.

Een aantal dagen tropische temperaturen is misschien nog wel leuk, maar de tropische temperaturen hielden bijna twee weken aan. Dan heb je zo nu en dan wel even zin aan een beetje verkoeling. Gelukkig wonen wij niet ver van de kust. Als je ’s avonds even naar Punt van Reide of Nieuwe Statenzijl ging, had je de indruk dat het daar iets koeler was. Daar kwam immers een fris briesje vanaf de zee. Die avonden waren ook erg geschikt om te fotograferen, aangezien de temperaturen ’s avonds aangenaam bleven.

Een avond bij de Punt van Reide leverde onderstaande foto op. Hier heb je zicht op het industrieterrein Oosterhorn en de Eems. Na zonsondergang kreeg de lucht zachte tinten. Het contrast met de donkere stenen op de voorgrond wordt daarmee groot.

Punt van Reide tijdens een warme zomeravond

Een bezoekje aan Nieuwe Statenzijl is tijdens een warme zomeravond ook aan te bevelen. Zeker als de lucht helder is en de zon is ondergegaan. Volgende foto is gemaakt op de sluis. Op de voorgrond is de mooi verlichte buitenhaven van Nieuwe Statenzijl te zien. In het haventje zijn een aantal vaste ligplaatsen van de boten van mensen die de schoonheid van dit stukje Oldambt gelukkig erg weten te waarderen. Op de achtergrond is de verlichting te zien van de Duitse stad Emden. Zo gezien vanaf Nieuwe Statenzijl is de afstand tot deze stad dus niet erg groot. Het is overigens ook een mooie plek om vallende sterren aan de hemel te kunnen zien, althans dat bleek die avond.

Nieuwe Statenzijl in de avond

Wanneer je hier ’s avonds in de polder bent, kun je het licht van zowel de stad Emden alsook het industrieterrein Oosterhorn goed aan de horizon zien. Je kunt het lichtvervuiling noemen, maar met de juiste weersomstandigheden vind ik dat het vele licht ook mooie landschappen kan opleveren.

De kluut

Een erg opvallende vogel is de kluut met z’n zwart-wit verenkleed. Een groter contrast in kleuren is er niet. Daarnaast valt de kluut op vanwege zijn lange gebogen snavel en lange blauwgrijze poten. In ondiep water lopen de kluten te foerageren. Je zult deze vogels dan ook niet op een akkerbouwperceel aantreffen, maar wel in het Waddengebied waar ze in ondiep water op zoek kunnen naar voedsel. Zo vind je in de Breebaartpolder dan ook een populatie van deze mooie vogel.

Een aantal weken geleden heb ik het genoegen gehad deze prachtige vogel van dichtbij te mogen fotograferen. Op het moment dat ik daarmee bezig was, werd ik blij verrast met een aantal nog erg kleine pullen. Het was halverwege juli en ik had niet meer verwacht zulke kleine pullen aan te treffen. Dus dit maakte de dag nog leuker. Echter gebleken is dat de kluut, wat de pullen betreft, niets aan het toeval overlaat. Elk andere vogelsoort werd zonder pardon weggejaagd. Het liefst zo ver mogelijk bij de pullen vandaan. Ook onderling was de rivaliteit erg groot. Gelet op de agressieve houding op dat moment tegenover andere soorten, was er weinig de gelegenheid om naast de kluut ook andere vogelsoorten vast te leggen. Daarentegen leverden de pullen en de onderlinge rivaliteit nog leuke beelden op. Een aantal foto’s wil ik hierbij delen.

In onderstaande laat ik een aantal foto’s van een volwassen kluut zien.

Overvliegende kluut
De kluut in relaxstand
De kluut in tweetal
Kluut met haast

Onderling was er de nodige rivaliteit. Dat ze niet altijd even vriendelijk naar elkaar zijn, blijkt wel uit de volgende foto’s. Opgevallen is dat zij eerst in tweetal strak naast elkaar heen en weer lopen. Als je het tafereel zo ziet, dan heb je de indruk dat dit een bepaalde discipline heeft. Na een aantal keren heen en weer te zijn gelopen, lopen de gemoederen hoog op waarbij zij over elkaar heen buitelen. Vervolgens is het even rustig. Maar na een tijdje begint het ritueel weer van begin af aan.

Krachtmeting bij de kluten
Knokkende kluten
Rellende kluten
De gemoederen lopen hoog op bij de kluten

Voor de pullen zijn de kluten zondermeer hele goede en bezorgde ouders. Naast het gegeven dat geen ander in de buurt van de pullen wordt gedoogd, zijn zij ook heel zorgzaam naar de pullen toe. Zo nu en dan worden de pullen onder de vleugels genomen. Dit dus letterlijk en niet spreekwoordelijk.

Ouderpaar kluut met twee pullen
Gezinsleven bij de kluut
Kluut met een van de pullen
Onder de vleugels nemen

Net als bij de meeste andere diersoorten zijn de jongen van de kluut het meest aandoenlijk. Ze zijn erg schattig, maar in tegenstelling tot vele andere soorten dieren ook zelfstandig. Af en toe mogen ze bij een ouder onder de vleugel, maar daar houdt het ook op. Voor voedsel zorgen de pullen zelf. Je ziet ze dan ook samen met de ouders in het ondiep water foerageren. Van de pullen heb ik die dag een tamelijk groot aantal foto’s gemaakt. Voor mijn blog heb ik helaas een keuze moeten maken. Op onderstaande foto’s is overigens goed te zien dat de poten van de pullen in verhouding dik en groot zijn. Ik vermoed dat de kleine pullen de eerste tijd waarschijnlijk erg snel groeien, aangezien ze zo erg kwetsbaar zijn voor predatoren.

Pulletje van een kluut
Weerspiegeling van een pulletje in het rustige water
Pulletje kent geen obstakels
Pulletje even op het droge
Pulletje even hogerop
Foeragerend pulletje
Het loopje van het pulletje

Onweer in Oldambt

Deze blog schrijf ik op het moment dat het na een reeks van een aantal tropische dagen regent en onweert. Zoals te doen gebruikelijk in ons land, wordt de hitte namelijk verdreven met forse onweersbuien. Ik ken mensen die daar niets mee hebben, maar bij mij heeft het fotograferen van de ontladingen van dergelijke buien lang op de verlanglijst gestaan.

Gisteravond zag ik onderweg van Drieborg naar huis dat er veel ontladingen in de lucht waren. Een check op buienradar wees uit dat het nog wel even kon duren voordat de buien daadwerkelijk bij ons zouden arriveren. Ik ben dan ook maar weer met mijn camera het veld ingegaan.

In het veld kon je goed zien hoe de buien zich naderden. De natuur liet zich van z’n beste kant zien en gaf een geweldige lichtshow. In het zachte licht van mijn zaklantaarn dook op een gegeven moment een schim op. Deze schim bleek een ransuil te zijn, die geruisloos om mij heen bleef vliegen om vervolgens heel stil in de berm naast mij te landen. Waarschijnlijk had de uil een prooi gevangen.

De combinatie van de naderende onweersbuien en de ransuil maakten dat deze avond voor mij magisch was. In onderstaande foto’s kun je goed de ontladingen zien, maar ook wat die met de lucht doen. Het maakt niet uit wat voor weer het is, Oldambt is en blijft mooi.

Naderende onweersbui Oldambt
Onweer in Oldambt