Stoppels van wintertarwe

Ieder jaar in augustus zie je in Oldambt een groot deel van de akkerbouwgronden in rap tempo veranderen. Waar eerder wintertarwe heeft gestaan, blijven stoppels achter. De percelen die eerder goudgeel van kleur waren, veranderen weer in zwarte kleigrond.

Het fotograferen van stoppels vind ik nog wel een uitdaging. Een aantal vriendelijke boeren in de buurt maken er gelukkig geen punt van dat ik met mijn camera en statief op hun percelen sta. Ik maak er dan ook dankbaar en veelvuldig gebruik van om daar te fotograferen. In die periode ben ik veel in het veld te vinden. Ik wist van een perceel dat de wintertarwe eraf was. Dat was een mooie gelegenheid om de stoppels ervan ook eens vast te leggen.

Voordat ik de deur uitga te fotograferen, heb ik meestal een idee wat ik graag op een foto terug zou willen zien. Vooraf is duidelijk dat alleen de stoppels fotograferen niet voldoende is. Het licht in combinatie met een mooie lucht kunnen de foto net dat extra geven. Op een mooie zomeravond in augustus sta ik dus op de stoppels met mijn camera. Op het perceel hoor je de muizen struinen tussen de stoppels. Zij zijn vast op zoek naar wat achtergebleven tarwe. De zon was nog niet onder. Voordat de zon helemaal onder was schoof de bewolking ervoor langs. Op zulke momenten verschijnen dan vaak de zogeheten jacobsladders of ook wel zonneharpen. Deze zijn ook altijd mooi om vast te leggen.

Jacobsladder in Oldambt

Dan blijf je staan in de hoop dat nadat de zon onder is de kleuren in de lucht mooi gaan worden. Met een ondergaande zon en wolkenpartijen weet je dat dit zomaar kan gebeuren. Je staat daar in het veld en ziet even verderop de boer op zijn trekker aan het werk. Je wacht, kijkt en de boer ploegt voort….. Langzaam zie je de lucht veranderen, waarbij er een scala aan kleuren in de lucht verschijnt. Zo kleurrijk had ik het me vooraf niet durven voorstellen. De weidsheid van ons mooie landschap en dan zo’n lucht. In het veld sta je daar te genieten en bedenk jij je dat de boer met zo’n uitzicht vanaf de trekker toch het mooiste beroep heeft. Midden in zo’n landschap met zo’n natuurverschijnsel aan het werk mogen zijn, is toch geweldig.

Kleurrijke zonsondergang

Op zo’n moment weet je ook weer waarom je zo van Oldambt houdt. Geen jaargetijde, geen dag, geen moment op een dag is hetzelfde. Het licht en daarmee ook het landschap verandert van minuut tot minuut. Probeer elk moment maar eens vast te leggen…..

Rust roest?

Een landbouwwerktuig op een akker in het gras,
Kennelijk even niet nodig voor het groeiend gewas.
Het ligt te wachten in weer en wind,
Totdat er een klus voorbijkomt en de boer het weer vindt.
Zo zie je een vogel die af en toe op het werktuig rust,
Even boven het maaiveld kan zitten en dan zingt naar hartenlust.
Het landbouwwerktuig heeft daarmee op zo'n moment weer nut,
Al is het alleen maar voor het rondvliegend kleine grut.
Rust roest?

Warme zomeravonden

Het einde van de maand augustus 2020 is in zicht. Deze maand is dankzij de zeer lange hittegolf volgens de deskundigen de op één na warmste augustus ooit gemeten. Alleen in 1997 schijnt het iets warmer te zijn geweest. Voor degene die op het moment van de hittegolf de vakantie achter de rug hadden, kon ik me voorstellen dat het op het werk afzien was. Behalve dan de boeren. Die hebben profijt gehad van het mooie weer. Eindelijk kregen ze het graan van het land. Gelukkig zijn de meeste landbouwvoertuigen voorzien van airco. Het werk op het land ging dan ook onverminderd hard door. Achteraf bleek dat ik mijn vakantie dit jaar erg goed had gepland. Mijn vakantie begon namelijk op de eerste dag van de hittegolf. Ik heb dus volop van het mooie en vooral erg warme weer en de oogsttijd kunnen genieten.

Een aantal dagen tropische temperaturen is misschien nog wel leuk, maar de tropische temperaturen hielden bijna twee weken aan. Dan heb je zo nu en dan wel even zin aan een beetje verkoeling. Gelukkig wonen wij niet ver van de kust. Als je ’s avonds even naar Punt van Reide of Nieuwe Statenzijl ging, had je de indruk dat het daar iets koeler was. Daar kwam immers een fris briesje vanaf de zee. Die avonden waren ook erg geschikt om te fotograferen, aangezien de temperaturen ’s avonds aangenaam bleven.

Een avond bij de Punt van Reide leverde onderstaande foto op. Hier heb je zicht op het industrieterrein Oosterhorn en de Eems. Na zonsondergang kreeg de lucht zachte tinten. Het contrast met de donkere stenen op de voorgrond wordt daarmee groot.

Punt van Reide tijdens een warme zomeravond

Een bezoekje aan Nieuwe Statenzijl is tijdens een warme zomeravond ook aan te bevelen. Zeker als de lucht helder is en de zon is ondergegaan. Volgende foto is gemaakt op de sluis. Op de voorgrond is de mooi verlichte buitenhaven van Nieuwe Statenzijl te zien. In het haventje zijn een aantal vaste ligplaatsen van de boten van mensen die de schoonheid van dit stukje Oldambt gelukkig erg weten te waarderen. Op de achtergrond is de verlichting te zien van de Duitse stad Emden. Zo gezien vanaf Nieuwe Statenzijl is de afstand tot deze stad dus niet erg groot. Het is overigens ook een mooie plek om vallende sterren aan de hemel te kunnen zien, althans dat bleek die avond.

Nieuwe Statenzijl in de avond

Wanneer je hier ’s avonds in de polder bent, kun je het licht van zowel de stad Emden alsook het industrieterrein Oosterhorn goed aan de horizon zien. Je kunt het lichtvervuiling noemen, maar met de juiste weersomstandigheden vind ik dat het vele licht ook mooie landschappen kan opleveren.