Winterse taferelen

Na ruim twee jaar begon het eindelijk op 7 februari 2021 weer een keer te sneeuwen. Oorzaak hiervan was storm Darcy die naast veel wind ook voor een wit landschap zorgde. Door de dikke wind is veel sneeuw verwaaid. Op de wegen en op het land zag je daardoor op de ene plek haast geen sneeuw en verder op een mooi wit tapijt verschijnen. Bovendien zag je dat de wind voor mooie structuren in de sneeuw heeft gezorgd. Juist die zijn leuk om te fotograferen.

Aangezien we hier in Oldambt niet vaak winterse taferelen hebben, heb ik het er vandaag maar van genomen en ben ik met de camera op pad gegaan. Een ritje door de polder leverde toch nog leuke winterse plaatjes op. Hoewel het zonnetje zich nog liet zien, was het wat temperaturen betreft weer eens afzien. Bij de foto’s hieronder geef ik verder geen tekst en uitleg. Ik denk dat een aantal lezers van dit bericht het een en ander wel zullen herkennen. ūüôā

Kwelder bij de Carel Coenraadpolder
Winter in Carel Coenraadpolder
Sporen in de sneeuw Carel Coenraadpolder
Winters landschap in tegenlicht
Winters en weids landschap
Rollen in de sneeuw

Stoppels van wintertarwe

Ieder jaar in augustus zie je in Oldambt een groot deel van de akkerbouwgronden in rap tempo veranderen. Waar eerder wintertarwe heeft gestaan, blijven stoppels achter. De percelen die eerder goudgeel van kleur waren, veranderen weer in zwarte kleigrond.

Het fotograferen van stoppels vind ik nog wel een uitdaging. Een aantal vriendelijke boeren in de buurt maken er gelukkig geen punt van dat ik met mijn camera en statief op hun percelen sta. Ik maak er dan ook dankbaar en veelvuldig gebruik van om daar te fotograferen. In die periode ben ik veel in het veld te vinden. Ik wist van een perceel dat de wintertarwe eraf was. Dat was een mooie gelegenheid om de stoppels ervan ook eens vast te leggen.

Voordat ik de deur uitga te fotograferen, heb ik meestal een idee wat ik graag op een foto terug zou willen zien. Vooraf is duidelijk dat alleen de stoppels fotograferen niet voldoende is. Het licht in combinatie met een mooie lucht kunnen de foto net dat extra geven. Op een mooie zomeravond in augustus sta ik dus op de stoppels met mijn camera. Op het perceel hoor je de muizen struinen tussen de stoppels. Zij zijn vast op zoek naar wat achtergebleven tarwe. De zon was nog niet onder. Voordat de zon helemaal onder was schoof de bewolking ervoor langs. Op zulke momenten verschijnen dan vaak de zogeheten jacobsladders of ook wel zonneharpen. Deze zijn ook altijd mooi om vast te leggen.

Jacobsladder in Oldambt

Dan blijf je staan in de hoop dat nadat de zon onder is de kleuren in de lucht mooi gaan worden. Met een ondergaande zon en wolkenpartijen weet je dat dit zomaar kan gebeuren. Je staat daar in het veld en ziet even verderop de boer op zijn trekker aan het werk. Je wacht, kijkt en de boer ploegt voort….. Langzaam zie je de lucht veranderen, waarbij er een scala aan kleuren in de lucht verschijnt. Zo kleurrijk had ik het me vooraf niet durven voorstellen. De weidsheid van ons mooie landschap en dan zo’n lucht. In het veld sta je daar te genieten en bedenk jij je dat de boer met zo’n uitzicht vanaf de trekker toch het mooiste beroep heeft. Midden in zo’n landschap met zo’n natuurverschijnsel aan het werk mogen zijn, is toch geweldig.

Kleurrijke zonsondergang

Op zo’n moment weet je ook weer waarom je zo van Oldambt houdt. Geen jaargetijde, geen dag, geen moment op een dag is hetzelfde. Het licht en daarmee ook het landschap verandert van minuut tot minuut. Probeer elk moment maar eens vast te leggen…..

Torenvalk met muis

Ergens halverwege september reed ik door de polder. Naast me lag, zoals dan te doen gebruikelijk, mijn camera in de hoop nog iets op de gevoelige plaat vast te kunnen leggen. In de polder kon je toen veel torenvalken zien. Rond haast elke boerderij vlogen torenvalken. De meeste keren waren ze zo ver dat het onmogelijk was om de torenvalken goed te kunnen fotograferen. En als ze al een keer dichterbij kwamen, waren ze ook snel weer gevlogen.

Die dag echter had ik wat meer geluk. In de Carel Coenraadpolder was net die week daarvoor een perceel geploegd. Aan de rand van de geploegde grond zag ik in de verte al een torenvalk zitten. Ik reed al niet snel, maar nam nog even wat meer gas terug. Heel voorzichtig naderde ik de torenvalk. Ik verwachtte dat de torenvalk wel zou wegvliegen, maar tot mijn verrassing bleef deze nu toch zitten. Dichterbij gekomen zag ik de valk zitten op een stuk klei dat door het ploegen iets boven de rest uitstak. Toen ik even de tijd had goed te kijken, zag ik iets bij de poten liggen.

Torenvalk op klei

Heel rustig liet ik de auto uitrollen, zodat ik beter kon zien wat de torenvalk bij zich had. Het was een mooie, vette muis. De torenvalk was bovendien geenszins van plan om de stek op te geven. Integendeel. De muis werd vanaf dat moment vakkundig ontleed. Gelet op het stuk klei had ik de indruk dat dit niet de eerste keer was dat de torenvalk op die plek een muis heeft gegeten. Resten van waarschijnlijk ook een muis doen vermoeden wat voor een tafereel daar eerder ook al heeft afgespeeld.

Torenvalk met muis
Torenvalk met muis

Wanneer het alleen met een snavel lastig wordt, kan een poot nog uitkomst bieden.

Torenvalk met muis
Torenvalk met muis
Torenvalk met muis

De torenvalk hield de omgeving goed in de gaten. Mijn auto en mijn aanwezigheid deden de torenvalk kennelijk niets, maar verder had ik de indruk dat de torenvalk niets aan het toeval overliet. Dit maakte misschien ook dat de torenvalk op een gegeven moment anders ging zitten. Voor mij was dat gunstiger. Zowel de torenvalk alsook de muis kon ik nu beter zien.

Torenvalk met muis
Torenvalk met muis
Torenvalk met muis

Na een tijdje draaide de torenvalk zich om en pakte de muis in de snavel. Met de muis in de snavel zette de torenvalk zich even af om vervolgens een halve meter verder lager te landen. Daar deed de torenvalk iets wat ik eerder nog niet had gezien en niet eens heb geweten. Tussen de brokken klei werd de muis verstopt. Het schijnt namelijk zo te zijn dat torenvalken dit vaker doen. Zij verstoppen de resten prooi om op een ander moment verder te kunnen eten.

Torenvalk loopt met muis
Torenvalk zet zich af met muis
Torenvalk verstopt de muis
Torenvalk poetst de veren

De laatste foto laat zien dat de valk wel erg ontspannen moet zijn geweest. Nadat de prooi was verstopt, begon de valk uitgebreid de veren te poetsen.